IVF

Een kind dat verwerkt wordt door middel van IVF, wordt ook wel een “reageerbuisbaby” genoemd. Desalniettemin is deze term niet juist: alleen de bevruchting vindt plaats buiten de baarmoeder. Het ontstane embryo wordt in de baarmoeder geplaatst en ontwikkelt zich daar op dezelfde manier als een embryo dat op de gebruikelijke manier is verwekt. Hoe gaat een IVF-behandeling precies in z’n werk en voor wie is deze methode geschikt?

De term IVF staat voor “in vitro fertilisatie”, letterlijk: bevruchting in glas. De bevruchting vindt dus niet, zoals normaliter gebeurt, plaats in het lichaam van de vrouw. Er moeten dus eicellen worden ‘geoogst’ alvorens een IVF-behandeling kan plaatsvinden. Deze eicellen worden vervolgens, stuk voor stuk, samengebracht met zaadcellen van de man. Dit gebeurt in een klein kweekschaaltje met daarin een speciale vloeistof. Om de zaad- en eicellen op de juiste temperatuur te houden, wordt het schaaltje in een stoof geplaatst. Hier rijpt de eicel verder uit en wordt hopelijk door een zaadcel bevrucht. Het aldus ontstane embryo wordt vervolgens teruggeplaatst in de baarmoeder van de vrouw. Dit gebeurt niet direct: pas zo’n twee dagen na de punctie (het oogsten van de eicellen) krijg je te horen of de eicellen bevrucht zijn en of de ontstane embryo’s van dusdanige kwaliteit zijn dat het zinvol is om deze terug te plaatsen. Juist deze wachttijd is voor veel vrouwen erg zwaar: zal er een bevruchting plaatsvinden? Zullen de embryo’s goed genoeg zijn om terug te plaatsen?

Wordt er overgegaan tot terugplaatsing, dan worden er maximaal twee embryo’s in de baarmoeder geplaatst, óók als er meer dan twee eicellen zijn bevrucht. Bij jongere vrouwen wordt er vaak maar één embryo teruggeplaatst. Wordt er meer dan één embryo geplaatst, dan heb je kans op een meerling. Het terugplaatsen zelf is pijnloos: het gevoel is ongeveer vergelijkbaar met het gevoel van een uitstrijkje. De embryo’s worden door middel van een kleine katheder in de baarmoeder gedeponeerd, waarna het grote Afwachten kan beginnen. Vaak moet je gedurende de wachttijd ook medicatie gebruiken, zoals Pregnyl-injecties of progestanbolletjes. Pas twee weken na de terugplaatsing kan je een zwangerschapstest doen: eerder weet je niet of de IVF-behandeling geslaagd is. Juist deze lange wachttijd doet een groot beroep op de emotionele veerkracht van de wensouders: heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees duren veertien dagen enorm lang.

Voor wie is IVF geschikt?

IVF wordt alleen uitgevoerd op medische indicatie. Een IVF-behandeling kan geschikt zijn voor vrouwen bij wie de eileiders niet goed functioneren, vrouwen die last hebben van endometriose (baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder), een verminderde vruchtbaarheid van de man, of wanneer een stel onverklaarbaar onvruchtbaar is. De behandeling wordt vergoed door de basisverzekering, maar wel tot slechts drie behandelingen. Vaak wordt hierbij wel een leeftijdsgrens gehanteerd.

Na de terugplaatsing heb je een kans van ongeveer 25% op een zwangerschap. Het exacte percentage kan van vrouw tot vrouw verschillen en is afhankelijk van diverse factoren.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *